November 23rd : Second Reading The Father has created a place for us in the kingdom of the Son that he loves A reading from the letter of St.Paul to the Colossians 1:12-20

 November 23rd : Second Reading

The Father has created a place for us in the kingdom of the Son that he loves

A reading from the letter of St.Paul to the Colossians 1:12-20

Brethren: Give thanks to the Father, who has qualified you to share in the inheritance of the saints in light. He has delivered us from the domain of darkness and transferred us to the kingdom of his beloved Son, in whom we have redemption, the forgiveness of sins. He is the image of the invisible God, the firstborn of all creation. For by him all things were created, in heaven and on earth, visible and invisible, whether thrones or dominions or rulers or authorities— all things were created through him and for him. And he is before all things, and in him all things hold together. And he is the head of the body, the church. He is the beginning, the firstborn from the dead, that in everything he might be pre-eminent. For in him all the fullness of God was pleased to dwell, and through him to reconcile to himself all things, whether on earth or in heaven, making peace by the blood of his cross.

The word of the Lord.

Gospel Acclamation

Alleluia

V. Alleluia.

R. Alleluia.

V. Blessed is he who comes in the name of the Lord! Blessed is the coming kingdom of our father David!

R. Alleluia.

November 23rd : Responsorial Psalm Psalm 122:1–2, 4–5 (R. see 1) Response : Let us go rejoicing to the house of the Lord.

 November 23rd : Responsorial Psalm

Psalm 122:1–2, 4–5 (R. see 1)

Response : Let us go rejoicing to the house of the Lord.

I rejoiced when they said to me, “Let us go to the house of the Lord.” And now our feet are standing within your gates, O Jerusalem.

R. : Let us go rejoicing to the house of the Lord.

It is there that the tribes go up, the tribes of the Lord. For Israel’s witness it is to praise the name of the Lord. There were set the thrones for judgment, the thrones of the house of David.

R.: Let us go rejoicing to the house of the Lord.

November 23rd : First Reading They anointed David king of Israel A reading from the second book of Samuel 5: 1-3

 November 23rd : First Reading

They anointed David king of Israel

A reading from the second book of Samuel 5: 1-3

In those days: All the tribes of Israel came to David at Hebron and said, “Behold, we are your bone and flesh. In times past, when Saul was king over us, it was you who led out and brought in Israel. And the Lord said to you, ‘You shall be shepherd of my people Israel, and you shall be prince over Israel.’” So all the elders of Israel came to the king at Hebron, and King David made a covenant with them at Hebron before the Lord, and they anointed David king over Israel.

The word of the Lord.

நவம்பர் 22 : நற்செய்தி வாசகம் அவர் இறந்தோரின் கடவுள் அல்ல; மாறாக வாழ்வோரின் கடவுள். ✠ லூக்கா எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 20: 27-40

 நவம்பர் 22 :  நற்செய்தி வாசகம்

அவர் இறந்தோரின் கடவுள் அல்ல; மாறாக வாழ்வோரின் கடவுள்.

✠ லூக்கா எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 20: 27-40

அக்காலத்தில்

உயிர்த்தெழுதலை மறுக்கும் சில சதுசேயர் இயேசுவை அணுகி, “போதகரே, மணமான ஒருவர் மகப்பேறின்றி இறந்துபோனால் அவர் மனைவியைக் கொழுந்தனே மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டு தம் சகோதரருக்கு வழிமரபு உருவாக்க வேண்டும் என்று மோசே எழுதிவைத்துள்ளார். இங்குச் சகோதரர் எழுவர் இருந்தனர். மூத்தவர் ஒரு பெண்ணை மணந்து மகப்பேறின்றி இறந்தார். இரண்டாம், மூன்றாம் சகோதரர்களும் அவரை மணந்தனர். இவ்வாறே எழுவரும் மகப்பேறின்றி இறந்தனர்; கடைசியாக அப்பெண்ணும் இறந்தார். அப்படியானால் உயிர்த்தெழும்போது அவர் அவர்களுள் யாருக்கு மனைவி ஆவார்? ஏனெனில் எழுவரும் அவரை மனைவியாகக் கொண்டிருந்தனரே?” என்று கேட்டனர்.

அதற்கு இயேசு அவர்களிடம், “இக்கால வாழ்வில் மக்கள் திருமணம் செய்து கொள்கின்றனர். ஆனால் வருங்கால வாழ்வைப் பெறத் தகுதி பெற்ற யாரும் இறந்து உயிர்த்தெழும்போது திருமணம் செய்து கொள்வதில்லை. இனி அவர்கள் சாகமுடியாது; அவர்கள் வானதூதரைப் போல் இருப்பார்கள். உயிர்த்தெழுந்த மக்களாய் இருப்பதால் அவர்கள் கடவுளின் மக்களே.

இறந்தோர் உயிருடன் எழுப்பப்படுவதைப் பற்றி மோசே முட்புதர் பற்றிய பகுதியில் எடுத்துக் கூறியிருக்கிறாரே, அங்கு அவர் ஆண்டவரை, ‘ஆபிரகாமின் கடவுள், ஈசாக்கின் கடவுள், யாக்கோபின் கடவுள்’ என்று கூறியிருக்கிறார். அவர் இறந்தோரின் கடவுள் அல்ல; மாறாக வாழ்வோரின் கடவுள். ஏனெனில் அவரைப் பொறுத்தமட்டில் அனைவரும் உயிருள்ளவர்களே” என்றார்.

மறைநூல் அறிஞருள் சிலர் அவரைப் பார்த்து, “போதகரே, நன்றாகச் சொன்னீர்” என்றனர். அதன்பின் அவர்கள் அவரிடம் எதையும் கேட்கத் துணியவில்லை.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு

நவம்பர் 22 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 9: 1-2. 3,5. 15,18 (பல்லவி: 14b) பல்லவி: ஆண்டவரே, நீர் அளிக்கும் விடுதலைகுறித்து அகமகிழ்வேன்.

 நவம்பர் 22 :  பதிலுரைப் பாடல்

திபா 9: 1-2. 3,5. 15,18 (பல்லவி: 14b)

பல்லவி: ஆண்டவரே, நீர் அளிக்கும் விடுதலைகுறித்து அகமகிழ்வேன்.

1

ஆண்டவரே, என் முழு இதயத்தாலும் உம்மைப் புகழ்வேன்; வியத்தகு உம் செயல்களையெல்லாம் எடுத்துரைப்பேன்.

2

உம்மை முன்னிட்டு மகிழ்ந்து களிகூர்வேன்; உன்னதரே, உமது பெயரைப் போற்றிப் பாடுவேன். - பல்லவி

3

என் எதிரிகள் பின்னிட்டுத் திரும்புவார்கள்; உமது முன்னிலையில் இடறிவிழுந்து அழிவார்கள்.

5

வேற்றினத்தாரைக் கண்டித்தீர்; பொல்லாரை அழித்தீர்; அவர்களது பெயர் இனி இராதபடி அடியோடு ஒழித்துவிட்டீர். - பல்லவி

15

வேற்றினத்தார் வெட்டின குழியில் அவர்களே விழுந்தனர்; அவர்கள் மறைத்து வைத்திருந்த வலையில் அவர்கள் கால்களே சிக்கிக்கொண்டன.

18

மாறாக, வறியவர் என்றுமே மறக்கப்படுவதில்லை; எளியோரின் நம்பிக்கை ஒருபோதும் வீண்போகாது. - பல்லவி

நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி

2 திமொ 1: 10b

அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! 

நம் மீட்பராகிய கிறிஸ்து இயேசு சாவை அழித்து, அழியா வாழ்வை நற்செய்தியின் வழியாக ஒளிரச் செய்தார். அல்லேலூயா.

நவம்பர் 22 : முதல் வாசகம் எருசலேமில் நான் புரிந்த தீமைகளை இப்போது நினைவுகூர்கிறேன்; துயரமிகுதியால் அழிந்து கொண்டிருக்கிறேன். மக்கபேயர் முதல் நூலிலிருந்து வாசகம் 6: 1-13

 நவம்பர் 22 :  முதல் வாசகம்

எருசலேமில் நான் புரிந்த தீமைகளை இப்போது நினைவுகூர்கிறேன்; துயரமிகுதியால் அழிந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

மக்கபேயர் முதல் நூலிலிருந்து வாசகம் 6: 1-13

அந்நாள்களில்

அந்தியோக்கு மன்னன் மேற்கு மாநிலங்கள் வழியாகச் சென்றபோது, பாரசீக நாட்டு எலிமாய் நகர் பொன், வெள்ளிஆகியவற்றுக்குப் புகழ் பெற்றது என்று கேள்விப்பட்டான். அதன் கோவிலில் மிகுந்த செல்வம் இருந்தது என்றும் கிரேக்க நாட்டை முதன்முதல் ஆண்ட மாசிடோனிய மன்னரான பிலிப்பின் மகன் அலெக்சாண்டர் அங்கே விட்டுச் சென்றிருந்த பொற்கேடயங்களும் மார்புக் கவசங்களும் படைக்கலன்களும் அங்கு இருந்தன என்றும் அறிய வந்தான். எனவே அந்தியோக்கு புறப்பட்டு நகரைக் கைப்பற்றிக் கொள்ளையடிக்க முயன்றான்; ஆனால், முடியவில்லை; ஏனெனில் அந்த நகர மக்கள் அவனது திட்டத்தை அறிந்திருந்தார்கள். அவர்கள் அவனை எதிர்த்துப் போரிட்டார்கள். ஆகவே அவன் பின்வாங்கி, பெரும் ஏமாற்றத்துடன் அங்கிருந்து பாபிலோனுக்குத் தப்பிச் சென்றான்.

யூதேயா நாட்டை எதிர்த்துச் சென்றிருந்த அவனுடைய படைகள் முறியடிக்கப்பட்ட செய்தியை அவன் பாரசீகத்தில் இருந்தபோது தூதர் ஒருவர் அவனுக்கு அறிவித்தார்; “லீசியா வலிமை வாய்ந்த படையோடு முதலில் சென்று யூதர்கள் முன் புறமுதுகு காட்டி ஓடிவிட்டான்; முறியடிக்கப்பட்ட படைகளிடமிருந்து யூதர்கள் கொள்ளையடித்த படைக்கலன்கள், மிகுதியான பொருள்கள் ஆகியவற்றால் அவர்கள் வலிமைமிக்கவர்கள் ஆனார்கள்; எருசலேமில் இருந்த பலிபீடத்தின்மேல் அந்தியோக்கு செய்து வைத்திருந்த நடுங்க வைக்கும் தீட்டை அவர்கள் தகர்த்தெறிந்தார்கள்; திருஉறைவிடத்தைச் சுற்றிலும் முன்புபோல் உயர்ந்த மதில்கள் எழுப்பியுள்ளார்கள்; அவனுடைய நகராகிய பெத்சூரைச் சுற்றிலும் அவ்வாறே செய்திருக்கிறார்கள்” என்றும் எடுத்துரைத்தார்.

இச்செய்தியைக் கேட்ட மன்னன் அதிர்ச்சியடைந்து மிகவும் நடுங்கினான்; தான் திட்டமிட்ட வண்ணம் நடவாததால் துயரம் தாங்காது நோயுற்றுப் படுத்த படுக்கையானான்.

கடுந்துயரம் அவனை ஆட்கொண்டதால் அங்குப் பல நாள் கிடந்தான்; தான் விரைவில் சாகவிருந்ததை உணர்ந்தான். ஆகவே அவன் தன் நண்பர் எல்லாரையும் அழைத்து, “என் கண்களினின்று தூக்கம் அகன்றுவிட்டது; கவலையினால் என் உள்ளம் உடைந்து விட்டது. ‘எவ்வளவு துயரத்திற்கு ஆளானேன்! இப்போது எத்துணைப் பெரும் துயரக் கடலில் அமிழ்ந்துள்ளேன்! நான் ஆட்சியில் இருந்தபோது அன்பு செலுத்தி, அன்பு பெற்றேனே’ என்று எனக்குள் சொல்லிக் கொண்டேன். ஆனால் எருசலேமில் நான் புரிந்த தீமைகளை இப்போது நினைவுகூர்கிறேன்; அங்கு இருந்த பொன், வெள்ளிக் கலன்கள் அனைத்தையும் கவர்ந்து சென்றேன்; யூதேயாவில் குடியிருந்தவர்களைக் காரணமின்றி அழித்தொழிக்கும்படி கட்டளையிட்டேன். இதனால்தான் இந்தக் கேடுகள் எனக்கு வந்துற்றன என நான் அறிவேன். இப்போது அயல்நாட்டில் துயரமிகுதியால் அழிந்து கொண்டிருக்கிறேன்” என்று கூறினான்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

November 22nd : Gospel In God all men are alive A reading from the Holy Gospel according to St.Luke 20:27-40

 November 22nd :  Gospel 

In God all men are alive

A reading from the Holy Gospel according to St.Luke 20:27-40 

At that time: There came to Jesus some Sadducees, those who deny that there is a resurrection, and they asked him a question, saying, “Teacher, Moses wrote for us that if a man’s brother dies, having a wife but no children, the man must take the widow and raise up offspring for his brother. Now there were seven brothers.

The first took a wife, and died without children. And the second and the third took her, and likewise all seven left no children and died. Afterwards the woman also died. In the resurrection, therefore, whose wife will the woman be? For the seven had her as wife.” And Jesus said to them, “The sons of this age marry and are given in marriage, but those who are considered worthy to attain to that age and to the resurrection from the dead neither marry nor are given in marriage, for they cannot die any more, because they are equal to angels and are sons of God, being sons of the resurrection. But that the dead are raised, even Moses showed, in the passage about the bush, where he calls the Lord the God of Abraham and the God of Isaac and the God of Jacob. Now he is not God of the dead, but of the living, for all live to him.” Then some of the scribes answered, “Teacher, you have spoken well.” For they no longer dared to ask him any question.

The Gospel of the Lord.

November 22nd : Responsorial Psalm Psalm 9:2–3, 4 and 6, 16 and 19 (R. see 15c) Response : I will rejoice in your salvation, O Lord.

 November 22nd : Responsorial Psalm

Psalm 9:2–3, 4 and 6, 16 and 19 (R. see 15c)

Response : I will rejoice in your salvation, O Lord.

I will praise you, Lord, with all my heart; all your wonders I will confess.

I will rejoice in you and be glad, and sing psalms to your name, O Most High. 

R.: I will rejoice in your salvation, O Lord.

See how my enemies turn back, how they stumble and perish before you.

You have rebuked the nations, destroyed the wicked; you have wiped out their name forever and ever. 

R.: I will rejoice in your salvation, O Lord.

The nations have fallen in the pit which they made; their feet have been caught in the snare they laid. for the needy shall not always be forgotten, nor the hopes of the poor ever perish. 

R.: I will rejoice in your salvation, O Lord.

Gospel Acclamation 

Alleluia

V. Alleluia.

R. Alleluia.

V. Our Saviour Christ Jesus abolished death and brought life and immortality to light through the gospel.

R. Alleluia.

November 22nd : First reading 'I remember the wrong I did in Jerusalem' A reading from the first book of Maccabees 6:1-13

 November 22nd :  First reading

'I remember the wrong I did in Jerusalem'

A reading from the first book of Maccabees 6:1-13 

In those days: King Antiochus was going through the upper provinces when he heard that Elymais in Persia was a city famed for its wealth in silver and gold. Its temple was very rich, containing golden shields, breastplates, and weapons left there by Alexander son of Philip, the Macedonian king who first reigned over the Greeks. So he came and tried to take the city and plunder it, but he could not, because his plan became known to the men of the city and they withstood him in battle.

So he fled and in great grief departed from there to return to Babylon. Then someone came to him in Persia and reported that the armies that had gone into the land of Judah had been routed; that Lysias had gone first with a strong force, but was turned back before the Jews;

that the Jews had grown strong from the arms, supplies, and abundant spoils that they had taken from the armies they had cut down; that they had torn down the abomination that he had erected upon the altar in Jerusalem; and that they had surrounded the sanctuary with high walls as before and also Beth-zur, his city.

When the king heard this news, he was astounded and badly shaken. He took to his bed and became sick from grief, because things had not turned out for him as he had planned. He lay there for many days, because deep grief continually gripped him, and he concluded that he was dying. So he called all his friends and said to them, “Sleep departs from my eyes and I am downhearted with worry. I said to myself, ‘To what distress I have come! And into what a great flood I now am plunged! For I was kind and beloved in my power.’ But now I remember the evils I did in Jerusalem. I seized all her vessels of silver and gold; and I sent to destroy the inhabitants of Judah without good reason. I know that it is because of this that these evils have come upon me; and behold, I am perishing of deep grief in a strange land.”

The word of the Lord.

நவம்பர் 21 : நற்செய்தி வாசகம் தம் சீடர் பக்கம் கையை நீட்டி, என் தாயும் சகோதரர்களும் இவர்களே என்றார். ✠ மத்தேயு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 12: 46-50

 நவம்பர் 21 :  நற்செய்தி வாசகம்

தம் சீடர் பக்கம் கையை நீட்டி, என் தாயும் சகோதரர்களும் இவர்களே என்றார்.

✠ மத்தேயு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 12: 46-50

அக்காலத்தில்

மக்கள் கூட்டத்தோடு இயேசு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது அவருடைய தாயும் சகோதரர்களும் வந்து அவருடன் பேச வேண்டும் என்று வெளியே நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். ஒருவர் இயேசுவை நோக்கி, “அதோ, உம் தாயும் சகோதரர்களும் உம்மோடு பேச வேண்டும் என்று வெளியே நின்றுகொண்டிருக்கின்றார்கள்” என்றார்.

அவர், இதைத் தம்மிடம் கூறியவரைப் பார்த்து, “என் தாய் யார்? என் சகோதரர்கள் யார்?” என்று கேட்டார். பின் தம் சீடர் பக்கம் கையை நீட்டி, “என் தாயும் சகோதரர்களும் இவர்களே. விண்ணகத்திலுள்ள என் தந்தையின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுபவரே என் சகோதரரும் சகோதரியும் தாயும் ஆவார்” என்றார்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.