January 23rd : Gospel He appointed twelve to be his companions A Reading from the Holy Gospel according to St.Mark 3:13-19

 January 23rd :  Gospel 

He appointed twelve to be his companions

A Reading from the Holy Gospel according to St.Mark 3:13-19 

At that time: Jesus went up on the mountain and called to him those whom he desired, and they came to him. And he appointed twelve (whom he also named apostles) so that they might be with him, and he might send them out to preach and have authority to cast out demons. He appointed the twelve: Simon (to whom he gave the name Peter); James the son of Zebedee and John the brother of James (to whom he gave the name Boanerges, that is, Sons of Thunder); Andrew, and Philip, and Bartholomew, and Matthew, and Thomas, and James the son of Alphaeus, and Thaddaeus, and Simon the Zealot, and Judas Iscariot, who betrayed him.

The Gospel of the Lord.

January 23rd : Responsorial Psalm Psalm 57:2, 3–4, 6 and 11 (R. 2a)

 January 23rd : Responsorial  Psalm

Psalm 57:2, 3–4, 6 and 11 (R. 2a)

Response : Have mercy on me, God, have mercy.

Have mercy on me, God, have mercy, for in you my soul has taken refuge. In the shadow of your wings I take refuge, till the storms of destruction pass by. 

R.: Have mercy on me, God, have mercy.

I call to you, God the Most High, to God who provides for me. May he send from heaven and save me, and put to shame those who assail me. May God send his loving mercy and faithfulness. 

R.: Have mercy on me, God, have mercy.

Be exalted, O God, above the heavens; may your glory shine on earth! for your mercy reaches to the heavens, and your truth to the skies. 

R.: Have mercy on me, God, have mercy.

Gospel Acclamation

Alleluia

V. Alleluia.

R. Alleluia.

V. In Christ, God was reconciling the world to himself, and entrusting to us the message of reconciliation.

R. Alleluia.

January 23rd : First Reading I will not raise my hand against the Lord's anointed A Reading from the first book of Samuel 24: 3-21

 January 23rd :  First Reading

I will not raise my hand against the Lord's anointed

A Reading from the first book of Samuel 24: 3-21 

In those days: Saul took three thousand chosen men out of all Israel and went to seek David and his men in front of the Wildgoats’ Rocks. And he came to the sheepfolds by the way, where there was a cave, and Saul went in to relieve himself. Now David and his men were sitting in the innermost parts of the cave. And the men of David said to him, “Here is the day of which the Lord said to you, ‘Behold, I will give your enemy into your hand, and you shall do to him as it shall seem good to you.’” Then David arose and stealthily cut off a corner of Saul’s robe. And afterwards David’s heart struck him, because he had cut off a corner of Saul’s robe. He said to his men, “The Lord forbid that I should do this thing to my lord, the Lord’s anointed, to put out my hand against him, seeing he is the Lord’s anointed.” So David persuaded his men with these words, and did not permit them to attack Saul. And Saul rose up and left the cave and went on his way. Afterwards David also arose, and went out of the cave, and called after Saul, “My lord the king!” And when Saul looked behind him, David bowed with his face to the earth and paid homage. And David said to Saul, “Why do you listen to the words of men who say, ‘Behold, David seeks your harm’? Behold, this day your eyes have seen how the Lord gave you today into my hand in the cave. And some told me to kill you, but I spared you. I said, ‘I will not put out my hand against my lord, for he is the Lord’s anointed.’ See, my father, see the corner of your robe in my hand. For by the fact that I cut off the corner of your robe, and did not kill you, you may know and see that there is no wrong or treason in my hands. I have not sinned against you, though you hunt my life to take it. May the Lord judge between me and you, may the Lord avenge me against you, but my hand shall not be against you. As the proverb of the ancients says, ‘Out of the wicked comes wickedness.’ But my hand shall not be against you. After whom has the king of Israel come out? After whom do you pursue? After a dead dog! After a flea! May the Lord therefore be judge and give sentence between me and you, and see to it and plead my cause and deliver me from your hand.” As soon as David had finished speaking these words to Saul, Saul said, “Is this your voice, my son David?” And Saul lifted up his voice and wept. He said to David, “You are more righteous than I, for you have repaid me good, whereas I have repaid you evil. And you have declared this day how you have dealt well with me, in that you did not kill me when the Lord put me into your hands. For if a man finds his enemy, will he let him go away safe? So may the Lord reward you with good for what you have done to me this day. And now, behold, I know that you shall surely be king, and that the kingdom of Israel shall be established in your hand.”

The Word of the Lord.

சனவரி 22 : நற்செய்தி வாசகம் “இறைமகன் நீரே” என்று தீய ஆவிகள் கத்தின. இயேசு தம்மை வெளிப்படுத்த வேண்டாமெனச் சொன்னார். ✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 3: 7-12

 சனவரி 22 :  நற்செய்தி வாசகம்

“இறைமகன் நீரே” என்று தீய ஆவிகள் கத்தின. இயேசு தம்மை வெளிப்படுத்த வேண்டாமெனச் சொன்னார்.

✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 3: 7-12

அக்காலத்தில்

இயேசு தொழுகைக்கூடத்திலிருந்து புறப்பட்டுத் தம் சீடருடன் கடலோரம் சென்றார். கலிலேயாவிலிருந்து பெருந்திரளான மக்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர். மேலும் யூதேயா, எருசலேம், இதுமேயா, யோர்தான் அக்கரைப்பகுதி, தீர், சீதோன் ஆகிய இடங்களிலிருந்தும் பெருந்திரளான மக்கள் அவர் செய்தவற்றையெல்லாம் கேள்வியுற்று அவரிடம் வந்தனர். மக்கள் கூட்டம் தம்மை நெருக்கிவிடாதவாறு தமக்காகப் படகு ஒன்றை முன்னேற்பாடாக வைத்திருக்குமாறு அவர் சீடருக்குச் சொன்னார்.

ஏனெனில், பலரை அவர் குணமாக்கியதால், நோயுற்றோர் அனைவரும் அவரைத் தொட வேண்டுமென்று வந்து அவர்மீது விழுந்து கொண்டிருந் தனர். தீய ஆவிகளும் அவரைக் கண்டபோதே அவர்முன் விழுந்து, “இறைமகன் நீரே” என்று கத்தின. அவரோ, தம்மை வெளிப்படுத்த வேண்டாமென அவற்றிடம் மிகக் கண்டிப்பாய்ச் சொன்னார்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

சனவரி 22 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 56: 1-2. 8-9ab. 10. 11-12 (பல்லவி: 4b) பல்லவி: கடவுளையே நம்பியுள்ளேன்; எதற்கும் நான் அஞ்ச மாட்டேன்.

 சனவரி 22 :  பதிலுரைப் பாடல்

திபா 56: 1-2. 8-9ab. 10. 11-12 (பல்லவி: 4b)

பல்லவி: கடவுளையே நம்பியுள்ளேன்; எதற்கும் நான் அஞ்ச மாட்டேன்.

1

கடவுளே, எனக்கு இரங்கியருளும்; ஏனெனில், மனிதர் என்னை நசுக்குகின்றனர்; அவர்கள் என்னுடன் நாள்தோறும் சண்டையிட்டுத் துன்புறுத்துகின்றனர்.

2

என் பகைவர் நாள்தோறும் கொடுமைப்படுத்துகின்றனர்; மிகப் பலர் என்னை ஆணவத்துடன் எதிர்த்துப் போராடுகின்றனர். - பல்லவி

8

என் துன்பங்களின் எண்ணிக்கையை நீர் அறிவீர்; உமது தோற்பையில் என் கண்ணீரைச் சேர்த்து வைத்துள்ளீர்; இவையெல்லாம் உம் குறிப்பேட்டில் உள்ளன அல்லவா?

9ab

நான் உம்மை நோக்கி மன்றாடும் நாளில் என் எதிரிகள் புறமுதுகிட்டு ஓடுவர். - பல்லவி

10

கடவுளின் வாக்கை நான் புகழ்கின்றேன்; ஆண்டவரின் வாக்கை நான் புகழ்கின்றேன். - பல்லவி

11

கடவுளையே நம்பியிருக்கின்றேன்; எதற்கும் அஞ்சேன்; மானிடர் எனக்கெதிராய் என்ன செய்ய முடியும்?

12

கடவுளே, நான் உமக்குச் செய்த பொருத்தனைகளை மறக்கவில்லை; உமக்கு நன்றிப்பலி செலுத்துவேன். - பல்லவி

நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி

2 திமொ 1: 10b

அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! 

நம் மீட்பராகிய கிறிஸ்து இயேசு சாவை அழித்து, அழியா வாழ்வை நற்செய்தியின் வழியாக ஒளிரச் செய்தார். அல்லேலூயா.

சனவரி 22 : முதல் வாசகம் என் தந்தை சவுல் உன்னைக் கொல்லத் தேடுகிறார். சாமுவேல் முதல் நூலிலிருந்து வாசகம் 18: 6-9; 19: 1-7

 சனவரி 22 :  முதல் வாசகம்

என் தந்தை சவுல் உன்னைக் கொல்லத் தேடுகிறார்.

சாமுவேல் முதல் நூலிலிருந்து வாசகம் 18: 6-9; 19: 1-7

அந்நாள்களில்

தாவீது பெலிஸ்தியனைக் கொன்றபின், வீரர்கள் வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்தபோது, இஸ்ரயேலின் எல்லா நகர்களிலிருந்தும் பெண்கள் ஆடல் பாடலுடன் அரசர் சவுலைச் சந்திக்க வந்தனர்; அவர்கள் கஞ்சிராக்களோடும் நரம்பிசைக் கருவிகளுடனும் மகிழ்ச்சிப் பாடல் எழுப்பினர். அப்பெண்கள் அப்படி ஆடிப்பாடுகையில், “சவுல் ஆயிரம் பேரைக் கொன்றார்; தாவீதோ பதினாயிரம் பேரைக் கொன்றார்” என்று பாடினர். இந்த வார்த்தைகள் சவுலுக்கு அறவே பிடிக்கவில்லை; அவர் மிகவும் சினமுற்று, “அவர்கள் ‘தாவீதுக்குப் பதினாயிரம் பேர்’ என்றனர். எனக்கோ ‘ஆயிரம் பேர் மட்டுமே’ என்றனர். அவனுக்கு இன்னும் குறைவாக இருப்பது ஆட்சி ஒன்றுதான்!” என்று கூறினார். அன்று முதல் சவுல் தாவீதைப் பொறாமைக் கண்கொண்டு பார்க்கலானார்.

தாவீதைக் கொல்ல வேண்டுமென்று தம் மகன் யோனத்தானிடமும் தம் அலுவலர் எல்லாரிடமும் சவுல் தெரிவித்தார். ஆனால் சவுலின் மகன் யோனத்தான் தாவீதின்மீது மிகுதியான அன்பு கொண்டிருந்தார். ஆதலால் தாவீதைப் பார்த்து யோனத்தான், “என் தந்தை சவுல் உன்னைக் கொல்லத் தேடுகிறார்; ஆதலால் எச்சரிக்கையாய் இரு, காலையிலேயே புறப்பட்டு மறைவான ஓர் இடத்திற்குச் சென்று ஒளிந்து கொள். நீ வெளியில் இருக்கும் சமயத்தில் நான் என் தந்தையின் அருகில் இருந்து கொண்டு, உன்னைப் பற்றி அவரிடம் பேச்சுக் கொடுப்பேன்; அப்படி நான் அறிகிறதையெல்லாம் உனக்குத் தெரிவிப்பேன்” என்றார்.

யோனத்தான் தாவீதைப்பற்றித் தம் தந்தை சவுலிடம் நல்ல விதமாகப் பேசி, “அரசர் தம் அடியான் தாவீதின் பொருட்டுப் பாவம் செய்ய வேண்டாம்; ஏனெனில் அவன் உமக்குத் தீங்கு ஏதும் செய்ததில்லை; மேலும் அவனுடைய செயல்கள் உம் அரசில் மிகவும் பயனுடையனவாய் இருந்தன; அவன் தன் உயிரை ஒரு பொருட்டாய் எண்ணாது அப்பெலிஸ்தியனைக் கொன்றான்; அதனால் ஆண்டவர் இஸ்ரயேலர் எல்லாருக்கும் பெரும் வெற்றியை அளித்தார். நீர் அதைக் கண்டுமகிழ்ச்சியுற்றீர்;அப்படியிருக்க எக்காரணமும் இல்லாமல் தாவீதைக் கொல்வதன் மூலம் குற்றமற்ற இரத்தத்திற்கு எதிராக நீர் ஏன் பாவம் செய்ய வேண்டும்?” என்று கூறினார்.

சவுல் யோனத்தானின் வார்த்தைகளைக் கேட்டார்; அதனால் சவுல், “வாழும் ஆண்டவர்மேல் ஆணை! அவன் கொலை செய்யப்படமாட்டான்” என்றார்.

பின்பு யோனத்தான் தாவீதை அழைத்து இவ்வார்த்தைகளை எல்லாம் அவருக்குக் கூறினார்; மேலும் யோனத்தான் தாவீதைச் சவுலிடம் அழைத்துச் செல்ல, முன்பு போலவே தாவீது அவரது பணியில் ஈடுபட்டார்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

January 22nd : Gospel He warned them not to make him known as the Son of God A Reading from the Holy Gospel according to St.Mark 3: 7-12

 January 22nd :  Gospel 

He warned them not to make him known as the Son of God

A Reading from the Holy Gospel according to St.Mark 3: 7-12 

At that time: Jesus withdrew with his disciples to the sea, and a great crowd followed from Galilee and Judea and Jerusalem and Idumea and from beyond the Jordan and from around Tyre and Sidon. When the great crowd heard all that he was doing, they came to him. And he told his disciples to have a boat ready for him because of the crowd, lest they crush him, for he had healed many, so that all who had diseases pressed around him to touch him. And whenever the unclean spirits saw him, they fell down before him and cried out, “You are the Son of God.” And he strictly ordered them not to make him known.

The Gospel of the Lord.

January 22nd : Responsorial Psalm Psalm 56:2–3, 9–10ab, 10c–11, 12–13 (R. 5b) Response : In God I trust; I shall not fear.

 January 22nd :  Responsorial Psalm

Psalm 56:2–3, 9–10ab, 10c–11, 12–13 (R. 5b)

Response : In God I trust; I shall not fear.

Have mercy on me, O God, for people assail me; they fight me all day long and oppress me. My foes assail me all day long: many fight proudly against me. 

R.: In God I trust; I shall not fear.

You have kept an account of my wanderings; you have placed my tears in your flask; are they not recorded in your book? Then my foes will turn back on the day when I call to you. 

R.: In God I trust; I shall not fear.

This I know, that God is on my side. In God, whose word I praise, in the Lord whose word I praise. 

R.: In God I trust; I shall not fear.

In God I trust; I shall not fear. What can man do to me? I am bound by the vows I have made you. O God, I will offer you praise. 

R.: In God I trust; I shall not fear.

Gospel Acclamation

Alleluia

V. Alleluia.

R. Alleluia.

V. Our Saviour Christ Jesus abolished death and brought life and immortality to light through the gospel.

R. Alleluia.

January 22nd : First reading Saul's envy and Jonathan's loyal friendship A Reading from the First Book of Samuel 18: 6-9,19:1-7

 January 22nd : First reading

Saul's envy and Jonathan's loyal friendship

A Reading from the First Book of Samuel 18: 6-9,19:1-7

In those days: When David returned from striking down the Philistine, the women came out of all the cities of Israel, singing and dancing, to meet King Saul, with tambourines, with songs of joy, and with musical instruments. And the women sang to one another as they celebrated, “Saul has struck down his thousands, and David his ten thousands.” And Saul was very angry, and this saying displeased him. He said, “They have ascribed to David ten thousands, and to me they have ascribed thousands, and what more can he have but the kingdom?” And Saul kept an eye on David from that day on. And Saul spoke to Jonathan his son and to all his servants, that they should kill David. But Jonathan, Saul’s son, delighted much in David. And Jonathan told David, “Saul my father seeks to kill you. Therefore be on your guard in the morning. Stay in a secret place and hide yourself. And I will go out and stand beside my father in the field where you are, and I will speak to my father about you. And if I learn anything I will tell you.” And Jonathan spoke well of David to Saul his father and said to him, “Let not the king sin against his servant David, because he has not sinned against you, and because his deeds have brought good to you. For he took his life in his hand and he struck down the Philistine, and the Lord worked a great salvation for all Israel. You saw it, and rejoiced. Why then will you sin against innocent blood by killing David without cause?” And Saul listened to the voice of Jonathan. Saul swore, “As the Lord lives, he shall not be put to death.” And Jonathan called David, and Jonathan reported to him all these things. And Jonathan brought David to Saul, and he was in his presence as before.

The Word of the Lord.

சனவரி 21 : நற்செய்தி வாசகம் ஓய்வு நாளில் எது செய்வது முறை? உயிரைக் காப்பதா, அழிப்பதா? ✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 3: 1-6

 சனவரி 21 :  நற்செய்தி வாசகம்

ஓய்வு நாளில் எது செய்வது முறை? உயிரைக் காப்பதா, அழிப்பதா?

✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 3: 1-6

இயேசு மீண்டும் தொழுகைக்கூடத்திற்குள் சென்றார். அங்கே கை சூம்பியவர் ஒருவர் இருந்தார். சிலர் இயேசுமீது குற்றம் சுமத்தும் நோக்குடன், ஓய்வுநாளில் அவர் அவரைக் குணப்படுத்துவாரா என்று கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டே இருந்தனர்.

இயேசு கை சூம்பியவரை நோக்கி, “எழுந்து, நடுவே நில்லும்” என்றார். பின்பு அவர்களிடம், “ஓய்வு நாளில் நன்மை செய்வதா, தீமை செய்வதா? உயிரைக் காப்பதா, அழிப்பதா? எது முறை?” என்று அவர் கேட்டார். அவர்களோ பேசாதிருந்தார்கள். அவர் சினத்துடன் அவர்களைச் சுற்றிலும் திரும்பிப் பார்த்து, அவர்களது பிடிவாத உள்ளத்தைக் கண்டு வருந்தி, கை சூம்பியவரை நோக்கி, “கையை நீட்டும்” என்றார். அவர் நீட்டினார். அவருடைய கை மீண்டும் நலமடைந்தது.

உடனே பரிசேயர் வெளியேறி ஏரோதியரோடு சேர்ந்து இயேசுவை எப்படி ஒழிக்கலாம் என அவருக்கு எதிராகச் சூழ்ச்சி செய்தனர்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.